We hebben de grens van onze eindigheid nodig, een herinnering aan dat we menselijk zijn, niet goddelijk.
– Santayana
1. We kijken praktisch
Ik werk graag met concrete voorbeelden. Alledaagse situaties in ons maatschappelijke leven bieden de perfecte kans voor bewustzijnsgroei. Anders blijft het bij dromen, buiten de realiteit.
We doen allemaal dingen om onszelf af te leiden in plaats van te voelen. Dat is ok. Maar als je dit structureel doet, dan verlies je energie en is het lastiger om je gelukkig te voelen.
Een partnerrelatie is een goed voorbeeld van een confrontatie met jezelf die je geworteld houdt. We hebben allerlei ideeën over relaties en over wat liefde is. Met praktijksituaties ontdekken we wat écht betekenisvol is.
2. Je lijf is het vehikel
Al ver terug in de tijd beschouwden vele wijze culturen het lichaam als tempel. Hoe meer we verbonden zijn met ons lijf, hoe meer transformatie mogelijk is. We kunnen allerlei rituelen bedenken die een transformatie symboliseren, maar die hebben geen impact als de belichaming mist. Het gevoel doet ertoe, niet de verhalen die we erbij verzinnen.
Er is nog iets wezenlijks aan het werken met het lijf: het brengt je altijd in het nu. Therapie helpt om onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden te helen en ons lijf biedt het ultieme kompas voor de juiste stappen en het tempo daarin.
3. We maken het speels
De identificatie met onze problemen maakt dat we ermee gebonden blijven. Ik daag je uit om meer de waarnemer te worden in plaats van de doener. Daarbij nodig ik speelsheid uit, waarmee we als vanzelf van meer afstand gaan kijken.
Dit wil niet zeggen dat ik problemen bagatelliseer, daarentegen… Ik weet uit eigen ervaring hoe meeslepend pijnlijke, onverwerkte gebeurtenissen kunnen zijn. In groepen ervaren we hierin gemeenschappelijkheid en daarom is dat voor veel mensen ook zo’n fijne bedding voor groei.
Iemand stapt in een rivier, de stroom brengt hem naar de andere oever en daar stapt hij weer aan wal. Dan buigt hij zich naar de rivier en bedankt de stroom van het water. Voor de rivier is het om het even. Dat is danken.
– Bert Hellinger